The Hunger Games: Επανάσταση – Μέρος 1

Ζώντας πλέον με τους επαναστάτες της Περιοχής 13, η Κάτνις δέχεται να γίνει η Κοτσυφόκισσά τους, το σύμβολο της εξέγερσης, ενώ προσπαθεί να βρει τρόπο να απελευθερώσει τον Πίτα και τους άλλους συντρόφους της, οι οποίοι έχουν πέσει στα χέρια του προέδρου Σνόου. Χαμηλής δραματικής και θεαματικής ταχύτητας εισαγωγή στην τελική μάχη της σειράς, η οποία μας περιμένει σε έναν χρόνο στο «Μέρος 2».

H αλλαγή σεναριακής και σκηνοθετικής σκυτάλης από την πρώτη στη δεύτερη ταινία της διάσημης σειράς είχε ξεκάθαρα βοηθήσει το βασισμένο στο μπεστ σέλερ της Σούζαν Κόλινς cine-franchise να αποκτήσει δραματική στιβαρότητα και αφηγηματική συνέπεια τις οποίες σπάνια συναντάμε στα ανάλογα χολιγουντιανά (υπερ )προϊόντα εφηβικής κατανάλωσης.
Μπαίνοντας τώρα στο τελευταίο κεφάλαιο, η χρυσοφόρα τριλογία όφειλε να επιμείνει στην ίδια συνταγή και να ξεπεράσει μια διπλή πρόκληση: αφενός τον τεμαχισμό (λέγε με τέντωμα ) της επιλογικής ταινίας σε δύο μέρη και αφετέρου την εκ νέου αλλαγή της σεναριακής ομάδας. Αποφάσεις οι οποίες, όπως φαίνεται εκ των υστέρων, έχουν επηρεάσει σαφώς (τουλάχιστον ) το «Μέρος 1», μετατρέποντας το σε μια μεγάλης διάρκειας κι ελάχιστης δράσης εισαγωγή στην τελική μάχη που υποτίθεται πως μας περιμένει στο πανηγυρικό φινάλε.

Λίγο πριν από αυτό συναντάμε την Κάτνις Έβεργκριν στην Περιοχή 13, στο υπέδαφος της οποίας έχει βρει καταφύγιο μαζί με τους οργανωμένους επαναστάτες, που της ζητούν να γίνει η Κοτσυφόκισσά τους, το σύμβολο της εξέγερσης κατά της Κάπιτολ. Διστακτική στην αρχή, τελικά θα δεχτεί, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσει να βρει τρόπο να απελευθερώσει τον Πίτα και τους άλλους συντρόφους της οι οποίοι έχουν πέσει στα χέρια του προέδρου Σνόου. Με την Τζένιφερ Λόρενς να περιφέρεται στα καταφύγια, να παλεύει με τις αναστολές της και να συζητά με την πρόεδρο Κόιν (μια άνευρη Τζούλιαν Μουρ ), τον «δια­φημιστή» Χέβενσμπι (ο Φ.Σ. Χόφ­μαν σε ζωτικό δεύτερο ρόλο, τον τελευταίο της καριέρας του ) και σύσσωμη την επαναστατική παρέα, η πλοκή προχωρά σε χαμηλές δραματικές και σχεδόν μηδενικές θεαματικές ταχύτητες.

Ο σκηνοθέτης Φράνσις Λόρενς παίζει καθυστέρηση δοκιμάζοντας κάθε είδους κλόουζ απ στην ταλαντούχα συνονόματή του και πατά γκάζι στο τελευταίο μισάωρο του φιλμ με μια ούτε κρύο ούτε ζέστη σκηνή παράλληλης δράσης, που κρύβει 1-2 μικροεκπλήξεις, στην πραγματικότητα όμως αφήνει όλους τους λογαρια­σμούς ανοιχτούς, με την υπόσχεση να τους κλείσει οριστικά τον επόμενο Νοέμβριο.

ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 123΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο